America 12 oktober 1944 – Bewaar ons Heer !!

Zwaar bombardement op America. Deze dag gaat is de zwartste bladzijde uit de geschiedenis van America. Op deze dag kregen Canadese piloten volgens de vluchtrapporten van hun squadron de opdracht om “America uit te wissen, te vernietigen”.

De geallieerden ondervonden bij hun opmars zware tegenstand, vooral in de buurt van Overloon. De geallieerden hadden er alle baat bij om de diverse aanvoerroutes van de Duitsers naar het frontgebied onbegaanbaar te maken. Ze hadden het vooral gemunt op kruisingen van wegen, bruggen en ook de kerktorens waren doelwit.
Op deze donderdag voerde de Canadese luchtmacht bombardementen uit op de dorpen America en Horst. Dit Canadese squadron was gestationeerd op vliegveld Welschap Eindhoven. De aanvallen werden met 8 Typhoons 1B in duikaanvallen uitgevoerd. America werd rond 14 uur ’s middags getroffen, Horst was rond 16 uur aan de beurt.

De vluchtrapporten (No. 438 (Can) Squadron geven letterlijk aan: 8 x Typhoon 1B, elk uitgerust met 2 x 1000 pond bommen, met .025 staartvertraging om Amerika in duikvlucht te bombarderen E 775167. Doel aangevallen met 16 x 1000 pond bom. Alle bommen zijn in het doelgebied terechtgekomen.

Explosies, rook en vuur, anders geen bewegingen waargenomen. Up 13.30 uur, down 14.30 uur. Ook de squadrons 439 en 440 bombardeerden met respectievelijk 9 en 10 Typhoons America en Horst.

(vluchtrapport (Can) Squadron No. 438)

De lucht was die dag helder en het zicht was prima, zodat de groep (wing) recht op haar doel af kon duiken. De bommen werden vrij willekeurig over America uitgestrooid, zoals bij dit soort doelen gebruikelijk blijkt te zijn. De rapporten geven aan dat het dorp doeltreffend platgegooid is en dat vanuit de lucht te zien de spoorlijn door het dorp ook getroffen was. Op de luchtfoto’s van de RAF zijn zo’n 30 bomkraters te zien.

De gevolgen waren rampzalig. In America kwamen 9 mensen om, waaronder (bijna) het hele gezin Delissen (vader, moeder en 4 kinderen- Leentje, Dientje, Mientje en Nelly). Alleen het jongste kind, zoon Frans van 5 jaar oud, bleef in leven. Hun huis, pand E31, lag op de hoek Hoebertweg / Hofweg.

Ook het woonhuis van Boëms Piet werd zwaar getroffen. Ook hier vielen doden.

Bidprentje Fam. Delissen

De Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid, die zich sinds 1926 in de oude pastorie hun klooster hadden gevestigd, maakten deze oorlog van dichtbij mee. In hun oorlogskroniek beschrijven zij deze 12e oktober als volgt:

12 Oktober 1944
een onvergetelijke dag voor America. Van ca. 1 tot 3 uur granaten, waarvan de eerste dichtbij insloeg, een scherf kwam door het kapelraam, dan door de muur, door de deur, langs het hoofd van een zuster en kwam op de trap terecht.

klooster America – de witte vlekjes tonen de granaatinslagen

Om 3 uur vliegtuigen, die ± 26 bommen op America gooiden, 6 ervan kwamen rond het klooster terecht, in de kelder was het of het hele huis op ons neerkwam, de angst voor instorting was heel groot, kalk en gruis kwamen tot in de kelder, de wanhopige angstkreten van de oude en zieke mensen was niet om aan te horen, ofschoon de zusters allen moed en troost inspraken. Er waren veel huizen getroffen en ingestort, De mensen die er woonden en niet getroffen waren, kwamen weer bij ons een schuilplaats zoeken… Een familie zat van boven tot onder vol tonnemoes, dat op hun neer was gekomen: het was nogal een aardig luchtje.

Toen het rustig werd, werden de getroffenen, de doden, in beddenlakens gewikkeld en naar hier gebracht en naast elkaar in de spreekkamer op de grond gelegd, waar ze enige dagen gelegen hebben, daar men niet buiten durfde om ze te begraven, toch konden ze er niet blijven liggen, zodat mijnheer kapelaan met een paar onderduikers een massagraf groeven, bij invallende duisternis, en ze daar naast elkaar inlegden, er waren veel doden die nacht…….

De kelder was reeds ingericht om het H. Sacrament te plaatsen. En toch had het kelderleven iets voor, ondanks de angst, de schrik en het plaatsgebrek. Ieder morgen de H. Mis waaronder allen de H. Communie ontvingen, door de dag vermaakte vaak een kleuter van 2 tot drie jaar de oudjes, met zijn druk gebabbel, zelfs ’s morgens onder de H. Mis kroop de kleine vaak tot bij de priester en trok eens heel voorzichtig aan het kazuifel van de priester, en neuriede soms heel parmantig de liedjes: daar bij die molen…. en ouwe taaie…. De moeder vond het erg, maar de kapelaan zei: we zullen het maar beschouwen, als een gezongen mis….

14 dagen en nachten brachten we door in ons keldertje met ± 26 mensen uit America en omstreken en daarbij de zusters en de kapelaan.
Het dak van het huis en alle ramen waren kapot, zodat bij die regen en de sneeuw het huis droop van alle nattigheid. Alleen de keuken en de kelder waren bewoonbaar…. De hele was, was in de modder geraakt, we konden het werk heus niet meer af en vroegen om hulp in Blerick. Twee dappere vrijwilligers hadden de moed door de vuurlinie te voet naar hier te komen.

Ze hebben ons buitengewoon goed geholpen, maar met het eten was het een hele puzzel, geen bakkers meer om brood te bakken, dat was dus ons werk. Des morgens na de H. Mis mengde de kapelaan de deeg, de hele dag stond het in de bakoven en was ’s avonds nog niet gaar, daarom maakten we er maar brij van, de mensen waren met zijn allen buitengewoon tevreden en waren zeer dankbaar. Die dankbaarheid uitte zich nog na de oorlog…

Zo’n 15 á 20 personen, die gevlucht waren in de kelder bij Jac Schoeber, hadden ongelooflijk veel geluk toen de bom die bij hen binnendrong, niet ontplofte ! Beide bakkerijen in het dorp waren onbruikbaar, het klooster kreeg, naast granaatinslagen ook 2 voltreffers en enkele bommen kwamen vlak bij de kerk terecht. Er werd een groot stuk uit de kerk geslagen en de toren die aan de zgn. Evangeliekant stond werd compleet verwoest (zie foto) . In de voorgevel van de huidige St. Jozefkerk is nog steeds goed te zien welk gedeelte overeind is gebleven. De verwoeste toren is nooit meer herplaatst. Ook Horst werd die dag zwaar getroffen: er vielen bijna 30 doden te betreuren.

Daags daarna, op 13 oktober, werd America al vroeg in de ochtend opnieuw door granaatvuur bestookt. Het doel was deze keer de spoorlijn,
die flink beschadigd werd.

Bewaar ons Heer !! Dat moeten de mensen van America en Horst die dagen gedacht hebben.

Hay Mulders America.

Bronnen:
Oud Horst in het nieuws – Loe Derix
Vergaete dudde dát noëjts miër – Hesen en Janssen

Informatie:
Hans Steenmetz.
Archief:
Werkgroep Oud America.